سکانس اول: نه این که عاشق سینه چاک من باشد و به خاطر نبودن من بخواهد خودکشی کند، نه! اما بعضی وقت ها آدم ها آنقدر شکننده می شوند که فرو ریختن شان بند یک تلنگر می شود. نمی خواهم آن تلنگر، آن بهانه من باشم.
سکانس دوم: یک بار هم قبلا همین گونه غلط کرده بودی و دیده بودی ثمرش را ! آدمی باید خودخواه باشد و فقط و فقط به خودش فکر کند.
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم تیر ۱۳۹۶ساعت 9:18 توسط Julia |
برچسب:
نویسنده: زهرا خوشنام
تاريخ: پنجشنبه
2 شهريور
1396 ساعت: 20:58